Back in Western Australia

We zijn vanuit Darwin terug naar Katherine gereden waar we even bij de hotwater pool zijn gestopt. Leuk, maar Mataranka was toch iets aangenamer. Vanuit Katherine zijn we dan terug richting Western Australia beginnen rijden. Aan de grens zijn we nog even moeten terugkeren om onze ajuinen te bakken want ongebakken mogen ze de grens niet over. Leuk, een hele pan ajuinen!! Het laatste restje honing hebben we ook moeten afgeven. Tja, er mag niet veel binnen. De grens over betekende natuurlijk ook weer het uur verzetten en 12.15h werd plots 10.45h. Jaaa, zo kan een dag lang duren! Vanuit Kununura, eerste stadje in WA waar bovendien ook weer veel aboriginals wonen, zijn we aan de Gibb River Road begonnen. Een 4WD route over gravel en waarbij we riviertjes moesten oversteken. Ale, het waren toch al serieuze rivieren en het duurde ongeveer 45 seconden om aan de andere kant te geraken. Soms wel eens spannend, maar we hebben het doorstaan. We zijn ook veel fietsers  tegen gekomen. Blijkbaar waren er een 100-tal fietsers die geld inzamelden om de operatie en het transport naar Chicago van een gewonde agent te helpen betalen (prijskaartje van $800.000). Ze zouden elk maar liefst 700 km fietsen. Dat kom je toch ook alleen maar in Australië tegen he!! 

We hadden 's nachts nog wat wolven gehoord, maar gelukkig niet gezien. De volgende dag was weer veel rijden, maar voor een kilometer of 30 hadden we gezelschap van een jonge Duitser die we hebben opgepikt toen hij aan het liften was. Hij wou naar de Galvan Gorge en de Adcock Gorge. Eigenlijk waren we niet van plan hier te stoppen, maar het zou een leuke onderbreking zijn. We zijn dus meegewandeld en het was echt wel de moeite waard. Vooral de Galvan Gorge. Een prachtige waterval over 2 plateaus verspreid omgeven door zowel groen als rotsen en met een grote poel ervoor. We hebben dan de lifter terug achter gelaten want hij ging de andere kant op en wij zijn verder gereden tot aan Tunnel Creek. Hier hebben we een wandelingetje van 1 km gedaan en we hebben er een 30- tal minuten over gedaan voor we aan het eindpunt kwamen. Het was immers niet zomaar een wandeling. Je moest constant door de rivier lopen in een pikkedonkere tunnel. Het water kwam tot aan ons heupen. Er zaten ook vleermuizen hebben we gehoord. We hadden ook gelezen dat er krokodillen konden zitten en dus duurde het wat langer voordat Leen elke keer het water in durfde. Gelukkig zijn we die freshwater beestjes niet tegen gekomen, maar Timmy zijn hand was toch niet zo gelukkig! We hebben door diep en ondiep water gewandeld, door slijk, over stenen en over zand. Een heel belevenis dus.