Blue Mountains

Ahh, de komende dagen gaan we ons in de Blue Mountains begeven om enkele mooie wandelingen te doen. Het gebied dankt zijn naam aan de blauwe schijn van de damp die de eucalyptusbomen afscheiden en die over de bergen en de dalen blijft hangen. Onze eerste wandeling was naar de Wentworth Falls. Hier kon je verschillende routes volgen. De eerste ging tot aan het midden van de waterval waar je deze via enkele stenen en rotsen kon oversteken. We hebben in het midden gestaan maar zijn terug gegaan van waar we kwamen omdat we de Undercliff walk gingen volgen. Hier hadden we ook enkele mooie uitzichten op de waterval en zijn prachtige omgeving (er hangt daadwerkelijk een blauwe schijn) terwijl we onder de klif aan de overkant wandelden. Echt avontuurlijk en heerlijk om te doen. Een iet of wat gevormd wandelpad, maar het leek meer een wildernis. Opeens hoorden we het ergens donderen en dat was geen goed teken. Gelukkig zat onze wandeling er zo goed als op en we zaten nog geen 10 minuten in de auto of de hemelpoorten stonden al open. Toch blij dat we niet meer in dat dal zaten want dan kon het wel eens gevaarlijk worden. Het uitzicht van op de parking was ook heel anders. Toen we vertrokken nog bijna geen wolkje en kon je volledig over het dal heen kijken. Nu zag het er wazig uit met veel mist en donkere wolken. En dat op slechts 1,5 uur!! We zijn dan al maar een slaapplaats gaan zoeken want we konden toch niet meer wandelen en het wordt ook vroeger donker. We hebben immers de klok een uur achteruit moeten draaien.

De volgende dag staan de Katoomba Falls en de Three Sisters op het programma. Het is gestopt met regenen, maar we willen geen risico nemen en de regenjassen gaan dus de rugzak in. Het waren vooral veel trappen maar de uitzichten waren weer schitterend. We zijn enkele hele mooie watervallen tegengekomen en het wandelen door het woud was ook weer avontuurlijk. We wilden via de Giant Stairway terug komen maar nu bleek deze gesloten omwille van ingeslagen bliksem en een landslip enkele maanden geleden. We zijn dan verder afgedaald tot Leen opeens haar horloge miste! Een stuk terug naar boven kunnen gaan, maar gelukkig nog gevonden. We zijn tot aan de scenic railway gewandeld. Dit was het eindpunt en als je hiervoor wou betalen kon je met een cabine terug omhoog. Hoe vermoeiend het ook was, we hebben alle trappen terug naar boven gemaakt! We hebben ons lesje wel geleerd: altijd drinkwater meenemen! Daarna zijn we nog naar de Three Sisters gegaan. Dit zijn drie rotsformaties naast elkaar en stellen 3 aboriginal zussen voor die in steen werden veranderd door hun vader omdat ze verliefd waren op 3 mannen van een andere stam. De vader werd in de strijd om zijn dochters echter gedood en tot nu toe heeft niemand de spreuk kunnen verbreken (ter info ;-) ) We hebben dan de Three Sisters walk gedaan en kwamen zo tot aan de rots zelf ipv de lookout bovenaan. Hier begon ook de Giant Stairway en we zagen hier 3 mannen van afkomen. Voor onze neus werd deze route terug open verklaard!! Er was dus weer vrije toegang tot waar wij 1,5 uur geleden hadden gestaan! 

De volgende dag zijn we gaan wandelen in de omgeving van Blackheath. De oorspronkelijke planning was om de wandeling naar de Grand Canyon te doen. Deze was echter gedeeltelijk gesloten voor reconstructie en zou pas 5 april weer opengaan (we zijn nu 3 april, weer ons geluk!) We hebben dan een andere wandeling gekozen en deze was ook zeker de moeite waard. Vermoeiend, warm, avontuurlijk, prachtige uitzichten, leuke wandelpaden, rust ... Noem maar op, het was daar. We hebben dus heel wat kilometers in de benen op een paar dagen tijd en het is dus tijd om verder te rijden. Een leuk intermezzo waren de Jenolan Caves waar we daadwerkelijk midden door zijn moeten rijden. Eerst een beetje vreemd, maar de weg loopt nu eenmaal zo. We hebben daar nog een schitterende wandeling gedaan langs het Blue Lake waar het stilstaande water heel blauw zag omwille van de stoffen die de eucalyptusbomen afscheiden. Als het water stroomde was het doorzichtig.