Dinosaurusafdrukken en Karijini NP

We hebben weer wat tijd door gebracht op het strand met wat volleybal en voetbal. We wachten eigenlijk tot het water laag genoeg staat om enkele voetafdrukken van dinosaurussen te zien. Er zouden 3 paar zijn en 2 ervan zijn enkel zichtbaar als het water laag genoeg staat. Het was een glibberige en niet zo gemakkelijke afdaling van de klif en we hebben even moeten zoeken. We waren nog juist op tijd om de verste afdruk te kunnen zien. Het leek op een afdruk van een eendenpoot, maar dan veel groter natuurlijk! Het water kwam er nog gedeeltelijk over, net zoals bij de tweede afdruk. We hadden dus echt geen tijd over. De tweede en derde afdruk waren kleiner als we hadden verwacht, maar het was een driepoot en de vorm was dus wel zoals we hadden verwacht. Wel leuk om dit te zien, want ze staan in de rotsen gedrukt en zoiets krijg je toch ook niet alle dagen te zien.  We zijn dan voor de tweede avond op rij op het strand gaan eten. Nu hadden we de camper mee en we hadden de stoeltjes en het tafeltje buiten gezet. Het water kwam echter heel snel op en we zijn dan met tafel en al moeten vluchten naar veiliger oorden! 

Via Port Hedland zijn we naar Karijini NP gereden. We hebben 's avonds ook nog een schitterende oranje/gele maan gezien die enorm dicht bij de aarde stond. Het leek wel of we hem zo konden vast nemen. Dit fenomeen komt in juni en juli enkele keren voor in deze streek. Maar goed, het Karijini Np dus. De weg er naar toe was al super mooi met rode heuvels en bergen waar groen en geel spenifexgras op groeit en waardoor je verschillende kleurencombinaties krijgt. In het park zelf hebben we eerst een wandeling gedaan door de Dales Gorge tot aan de Fortescue Falls en verder tot bij Circular Pool. Het was weer avontuurlijk met het oversteken van de rivieren op losse stenen, het beklimmen van de rotsen en het klauteren langs de wanden met amper iets om je vast te houden. Maar net zoals anders was het schitterend. De gorge was prachtig van kleur, de bomen leuk om door te wandelen en de rivier gaf iets extra mee met zijn blauw-groene kleur en de watervalletjes. Nog even gezweet na een steile klim om terug bij de top te komen waar we zelfs via een ijzeren laddertje recht omhoog moesten.  De volgende dag hebben we ook nog gespendeerd in het Karijini NP. We zijn door de Weano Gorge gewandeld tot we aan een poel kwamen waar de weg dood liep. Hier zouden we door het water moeten. Timmy is dan even gaan kijken hoe diep het was en het werd toch vrij diep en het was ook nogal koud. We waren eigenlijk van plan om terug te gaan maar toen kwam er een ander koppel aan dat gewoon is overgestoken en ja, nu konden we niet meer achter blijven. We wouden ook heel graag tot aan de handrail pool gaan en dus moesten we wel door het water. Met de wandelschoenen nog aan en de broek hoog opgetrokken (wat even later toch geen zin bleek te hebben) hebben we de moed bij elkaar gezocht en hebben we dan ook over gestoken. We hebben nog een paar keer door het water moeten lopen voordat we bij de handrail kwamen. Dit was gewoon een ijzeren staaf waaraan we ons moesten vasthouden bij het naar beneden gaan. Toch gevaarlijk, want met die natte schoenen op de rotsen werd het toch glibberig. Maar het was weer echt de moeite waard. Omgeven door de rode wanden van de gorge lag de handrail pool. Echt prachtig.

We hebben dan ook nog een andere wandeling gedaan in de Hancock Gorge. We zijn de kloof ingedaald om naar Kermits Pool te gaan. Hier hebben we via de zijkant van de rotsen en de rivier naast ons een weg moeten banen door de gorge. Niet gemakkelijk want je moest je hele lichaam tegen de wand drukken en zoeken naar houvast voor handen en voeten. Meestal was de houvast niet groter dan een halve voet. Maar ach, de rivier was zo diep niet (alleen glibberig) en we hadden toch al natte voeten! Maar we zijn droog tot aan het amphitheater geraakt. Vanaf hier begon de Spiderwalk waarbij je als een spin tussen de wanden door moest (handen en voeten dus op de wand). Daarna kwamen we bij Kermits Pool. Iets te uitbundig zei Timmy: yes, we made it! Waardoor hij achteruit uitschoof en zich met handen en voeten moest tegen houden op de glibberige ondergrond. Gelijk een echte spin! Het was daar ook weer prachtig en allemaal puur natuur! Ongelooflijk. We hebben dan dezelfde weg terug moeten nemen en waren toch ook blij dat we weer bij de camper waren. We hebben dan 's avonds nog een stukje gereden en hebben daarbij een soort watervogel dood gereden. Hij zat langs de kant van de weg en koos de verkeerde kant om weg te vliegen toen hij de lichten zag. Helaas niets aan te doen. R.I.P