Zwervers

Vandaag zijn we een wandeling gaan doen in Bluff. Heel veel valt hier ook niet te beleven, maar wandelen kan je overal! De wandeling ging naar Stirling Point, ongeveer 1.5 uur wandelen. Leuke wandeling een stuk boven het water langswaar we Stewart Island in de verte konden zien. Aangekomen bij Stirling Point zagen we op de toegankelijk rotsen een zeehondje zitten. Even nader gaan bekijken natuurlijk. Leen wou er zo dicht mogelijk bij gaan zitten om een mooie foto te maken. Het ging vrij goed tot ze op een keer uitgleed op de natte rotsen en recht op haar achterste in een plas water viel. Daar stond ze met een natte broek en zonder foto van het zeehondje, dat natuurlijk verschrokken was en wegdook in het water. Het heeft ons nog even in de gaten gehouden en kwam soms piepen over de rotsen of we er nog waren, maar het is niet meer aan land gekomen. Dus maar teruggekeerd naar Bluff Hill waar de auto stond. dit was best vermoeiend want het ging goed steil omhoog en dat in zo'n warm weer!!

Daarna ging de trip verder naar Waipapa Lighthouse waar een vuurtoren stond en waar zeeleeuwen zouden zitten. Rustig in de duinen aan het wandelen toen we alletwee goed verschoten. Recht voor ons lagen 2 enorme zeeleeuwen! Wat een beesten zeg!  Ze stonken wel en ze gromden af en toe ook, maar toch foto's gemaakt. Naderhand ook nog eentje op het strand gezien die zich onder het zand het gegooid en er dus eigenlijk uitzag als een grote steen.

Vervolgens naar Curio Bay gereden waar de yellow-eyed penguins zitten. Normaal zie je ze overdag niet echt omdat ze eten zoeken in de zee, maar wij hadden geluk en hebben er 2 kunnsn spotten. Eentje in de bossen en eentje heel duidelijk op de rotsen. Jammer genoeg moesten we 10 meter afstand er tussen laten. Om een foto te maken waren we eigenlijk een stukje dichter bij gegaan (stonden op een meter of 6) maar er stond al direct een opzichter bij ons dat we verder achteruit moesten. Wel altijd heel vriendelijk, dus hadden we maar gedaan alsof we dat niet wisten ;-)

Daarna verder richting Waikawa. Aangezien we hier geen winkel vonden zijn we doorgereden naar Papatowai, maar ook hier bleek alles doods te zijn. Dus nog maar verder gereden naar Owaka/Pounawea. Hier gelukkig een slaapplaats gevonden. De visa werkte hier echter niet. Meermaals geprobeerd, maar niets. Wij dachten natuurlijk dat het aan dat machientje lag want we zaten echt in een boerengat. Dus cash betaald. Hadden we nog 20 cent over. Daarna nog vlug wat gaan eten voor sluitingstijd. Heel lekker, maar opnieuw deed de kaart het niet!!

Nu geraakten we toch wat in paniek. Weer meermaals geprobeerd met beide kaarten, geld via het internet overgezet naar de rekening, geprobeerd een overschrijving te doen maar ook dat ging niet (internationaal). Toen zaten we echt met de handen in het haar. Gelukkig was de eigenaar een vriendelijke en geduldige man. Uiteindelijk heeft een andere klant na een uur proberen onze rekening betaald met de afspraak dat we de volgende dag 2 uur in zijn tuin kwamen werken. Dat voorstel dus met beide handen aangenomen en zo moeten we tijdens onze vakantie toch nog werken!

Naar huis gebeld met een telefoonkaartje dat we gelukkig nog hadden en zij zouden het regelen met de bank.

Wat een dag!